CHP Genel Başkan Yardımcısı Özgür Karabat, Türkiye’deki çalışma şartları ve iş kazalarıyla ilgili dikkat çekici açıklamalarda bulundu. Karabat, Türkiye’nin işçi hakları konusunda uluslararası alanda olumsuz bir konumda olduğunu vurguladı. Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu (ITUC) tarafından yayımlanan 2025 Küresel Haklar Endeksi raporuna atıfta bulunan Karabat, Türkiye’nin işçi hakları açısından en kötü 10 ülke arasında yer aldığını belirtti.
Karabat, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından yayımlanan enflasyon verilerinde olduğu gibi, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından iş sağlığı verilerinin de gizlendiğini iddia etti. Makina Mühendisleri Odası’nın raporuna göre, SGK’nın son 25 yılda meslek hastalığına bağlı ölümleri yalnızca 128 olarak kaydettiği, oysa Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) standartlarına göre Türkiye’de her yıl en az 10 bin işçinin meslek hastalıkları nedeniyle hayatını kaybettiği ifade edildi.
Karabat’ın sosyal medya üzerinden yaptığı açıklamalarda şu noktalara dikkat çekti:
1) AKP, “işsizlik tek haneli” yalanlarına devam etsin, biz Türkiye’deki çalışma koşullarının gerçeklerini ortaya koyalım.
2) ITUC Küresel Haklar Endeksi 2025 raporuna göre, Türkiye 2025 yılı itibarıyla işçiler için en kötü 10 ülke arasında yer aldı. Bu ülkeler arasında Bangladesh, Belarus, Ekvador, Mısır, Esvatini, Myanmar, Nijerya, Filipinler, Tunus ve Türkiye bulunmaktadır.
3) Çalışanların can güvenliği sağlanamıyor. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi’nin 2026 Mart ayı verilerine göre, mart ayında en az 148 işçi yaşamını yitirdi, bunlardan 8’i çocuk. Yılın ilk üç ayında ölen işçi sayısı ise 432’ye ulaştı. Bu trajik tabloya karşılık AKP sadece izlemekle yetiniyor.
4) İş sağlığı ve güvenliği verileri, TÜİK’in enflasyon verilerini manipüle ettiği gibi, SGK tarafından da gizleniyor. Makina Mühendisleri Odası’nın raporuna göre, son 25 yıl boyunca SGK, meslek hastalıkları yüzünden yalnızca 128 ölüm kaydetmiştir.
5) Meslek hastalıkları verisi ise 17 bin 690 olarak belirtilmektedir. Ancak, ILO’nun uluslararası standartları ve ülkemizdeki işçi sayıları göz önüne alındığında, her yıl en az 10 bin emekçinin meslek hastalıkları nedeniyle hayatını kaybettiği bilinmektedir.
6) Bu durum, işverenlerin kâr hırsı nedeniyle işçileri gözetmediğini; güvenli bir çalışma ortamı sağlaması gereken devletin ise sermaye kesiminden yana tavır aldığını göstermektedir. Farklı disiplinlerden uzmanlar, iş kazaları, iş cinayetleri ve meslek hastalıklarının büyük ölçüde önlenebilir olduğunu vurgulamaktadır.
7) Ancak, sermaye yanlısı politikalar, özelleştirme ve serbestleşme süreçleri, kâr baskısı, sendikasızlaşma, güvencesiz istihdam, kayıtdışılık, ağır çalışma koşulları ve etkin denetim eksikliği, emekçilerin yaşamlarını riske atmaya devam ediyor.
8) Türkiye, haftalık ortalama 45,7 saat çalışma süresiyle Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü (OECD) ülkeleri arasında da zirvede yer alıyor. OECD ülkelerinin ortalaması 37 saatken, Avrupa Birliği ülkelerinde bu süre genellikle 30-35 saat arasında değişiyor.
9) Ayrıca, haftada 60 saatten fazla çalışanların oranı %15,1 gibi endişe verici bir seviyede. Tüm bu veriler, insanların son derece kötü koşullarda, modern kölelik şartlarına benzer şekilde çalıştığını gözler önüne seriyor.
